Okumayı zorunlu tamamlanacak iş gibi görmek bazen bütün isteği söndürüyor. Ara vermek, kitapla yeniden karşılaşma ihtimalini daha sağlıklı koruyabilir.
Kitabı neden bıraktığımı bir cümleyle not etmek işe yarıyor. Konu mu, anlatım mı, yoksa o dönemin dikkati mi sorun olmuş daha açık kalıyor.
Sürükleyici kelimesi her iyi kitabın şartı değil. Ama bu, ilgimizi kaybettiğimiz her metnin bize gizli bir borç yüklediği anlamına da gelmiyor.
Gece okuyup ilerleyemediğim kitabı başka zamanda yeniden açmak mümkün. İlk karşılaşmadaki yorgunluk, metnin bütün değerini ölçmeye yetmiyor.