Her hatırayı nesneye çevirmek zorunda değiliz. Birkaç seçilmiş parça, bütün geçmişi saklama yükü olmadan da duyguyu taşıyabilir.
Bir koleksiyonda eksik parçanın sürekli merak uyandırması ilginç. Bazen tamamlanma arzusu, eldeki parçaların keyfini görmeyi zorlaştırıyor.
Koleksiyon ile yığın arasındaki fark yalnızca düzen değil. Neden saklandığını bilmek, nesnelere açıklanabilir bir bağ kuruyor.
Ayraç biriktirmek kitapların yanına ikinci bir okuma hikâyesi ekliyor. Hangi metinde kullanıldığını hatırlatan küçük bir desen bile yeterli olabiliyor.