Bir ürünün içini açmak için ürüne zarar vermek gerekiyorsa, tasarımın kullanıcıyla ilişkisi biraz tek taraflı kurulmuş gibi geliyor. Elbette her parça herkes tarafından değiştirilemez. Yine de makul tamir imkânı sunulması, eşyayı yalnızca tüketilecek paket olmaktan çıkarıyor. Uzun ömür fikrinin kutudaki bir sıfat değil, vidalarda ve parça erişiminde karşılığı olmalı.

Her şey acil olduğunda aslında hiçbir şeyin sırası belli değil. Çalışan hangi işi öne alacağını tahmin ediyor, sonra geride kalan iş için açıklama yapıyor. Öncelik vermek yalnızca bir işe önemli demek değil, başka bir işin beklemesini kabul etmek. Bu ikinci cümle kurulmadığında takvim değil, insanların dikkati sürekli sıkışıyor.

Bir kapağın kitabı ele alma isteğini değiştirmesi ilginç. Henüz ilk cümleyi okumadan ton hakkında tahmin kuruyoruz. Ama güzel kapakla iyi metin aynı garanti değil. Bence tasarımın başarısı yalnızca dikkat çekmesinde değil, içerikle dürüst ilişki kurmasında. Okuma bittikten sonra kapağa yeniden bakınca başka bir anlam görüyorsam tasarım yerini bulmuş oluyor.

Bir öğrencinin nasıl düşündüğünü konuşarak görmek, yazılı teslimde saklanan boşlukları açabilir. Fakat konuşma rahatlığı herkes için aynı değil. Çekingenliği bilgi eksikliğiyle karıştırmamak gerekiyor. İyi değerlendirme tek biçime bütün yükü taşıtmaz. Sözlü anlatımın gücü, öğrenciyi köşeye sıkıştırmakta değil, cevabın arkasındaki anlayışı birlikte görünür kılabilmekte.

Eski bir fotoğrafta en çok arka plandaki küçük ayrıntılar şaşırtıyor: unutulmuş bir eşya, artık olmayan bir dükkân, o günün ışığı. Görüntü yalnızca kişileri değil, dönemin gündelik hayatını da saklıyor.

Pazar sabahının sakinliği, yapılacak iş kalmadığı için değil, bir süre erteleme hakkı verdiği için hoşuma gidiyor. Kahvaltıyı aceleye getirmeden yapmak çoğu zaman günün en iyi kısmı.

Bir espri ilk gördüğünde komik, yirminci gördüğünde mesai gibi gelebiliyor. Tekrarın yoruculuğu bazen şakadan değil, her paylaşanın onu ilk kez duyuruyormuş gibi sunmasından geliyor. Ortak mizah güzel ama akışın bütün sesleri aynı cümleye dönünce çeşitlilik kayboluyor. Bazen espriye yapılacak en iyi katkı, onu yeniden paylaşmamak olabilir.

Evde kahve demlemenin güzel yanı yalnızca fincandaki sonuç değil; suyu hazırlarken ve kokusu yayılırken verilen kısa mola. Aynı çekirdek bile farklı günlerde farklı bir ritüel gibi gelebiliyor.

Okunan her kitaptan kalan küçük bir ayraç, bir süre sonra kişisel bir okuma günlüğüne dönüşüyor. Bazen hangi kitabı ne zaman okuduğumu, kapağından önce ayraç hatırlatıyor.

Akşamüstü içilen çayın tadı biraz da verilen moladan geliyor. Bardak bitene kadar ekrandan uzaklaşmak, yarım kalan işe dönerken zihni beklenmedik ölçüde toparlayabiliyor.