Kitabı son sayfaya kadar bitirmek bazen yetişkinin hedefi oluyor; çocuk ise aynı resimde oyalanmak istiyor. O oyalanma da okumanın bir parçası olabilir. Sorulara ve tekrar isteğine yer kalınca kitap ortak konuşmaya dönüşüyor. Her akşam küçük sınav yapmak gerekmiyor. Bazen karakterin ayakkabısını konuşmak, hikâyenin özetini istemekten daha canlı bir bağ kuruyor.