Her şey acil olduğunda aslında hiçbir şeyin sırası belli değil. Çalışan hangi işi öne alacağını tahmin ediyor, sonra geride kalan iş için açıklama yapıyor. Öncelik vermek yalnızca bir işe önemli demek değil, başka bir işin beklemesini kabul etmek. Bu ikinci cümle kurulmadığında takvim değil, insanların dikkati sürekli sıkışıyor.