Yarış fotoğrafları genellikle bitişteki sevinci gösteriyor, hazırlığın sıradan günleri görünmüyor. Oysa hikâyenin büyük kısmı orada yaşanıyor. Ben bu kareleri severken arkasındaki zamanı da düşünmeyi seviyorum. Tek bir görüntü başarıyı özetleyebilir ama emeğin tamamını anlatamaz. Başkasının bitiş anını kendi başlangıcımla karşılaştırmamak daha adil bir bakış gibi geliyor.