Müzede her sessizlik aynı değil. Bir eserin önünde duran iki insan, konuşmadan da birbirinin bakışına ve alanına saygı gösterebiliyor.
Eserde ilk fark edilen ayrıntıyla son fark edileni karşılaştırmak ilginç. Bakışın nasıl yer değiştirdiğini, görüntü sabitken düşüncenin nasıl ilerlediğini görürüz.
Görmek ve bakmak arasında gündelik dilde küçük bir fark var. Müzede bir eserin önünde durunca, o fark birkaç dakika içinde somutlaşıyor.
Bir tablo önünde uzun kalmak kitapta aynı paragrafı yeniden okumaya benziyor. İlk bakışta görünmeyen ilişki, ikinci bakışta yavaşça ortaya çıkabiliyor.