Bir istasyonun haritada görünmesiyle vardığında kullanılabilir olması aynı deneyim değil. Sıra, erişim ve uygulama gibi ayrıntılar yolculuğun parçası oluyor. Bu yüzden altyapıyı yalnızca nokta sayısıyla düşünmek eksik geliyor. Kullanıcının gerçekten işini bitirebilmesi önemli. Mola sırasında oturacak yer ve anlaşılır bilgi bulunması da teknik gücün yanında değer taşıyor.
Haritadaki noktanın bir hikâyesi oluyor: giriş hangi tarafta, sıra nerede başlıyor, insan nereye geçiyor? Yolculuk uygulamalarında bu basit soruların cevabını görmeyi isterdim.
Bekleme alanını tasarımın son maddesi saymamak gerekiyor. Gölge, oturacak bir yer ve okunaklı yönlendirme, teknik bir işlemi gündelik hayatın içine yerleştiren ayrıntılar.
Yolculukta mola vermek eskiden de vardı; değişen şey molanın hangi işin etrafında kurulduğu. Bir durakta küçük bir yürüyüş yapabilmekle sadece beklemek arasında keyif farkı var.